بیمه بازار با نصب یک ماکت تبلیغاتی در فضای شهری، تلاش کرده است لوگو و هویت بصری خود را در ابعادی بزرگتر به نمایش بگذارد. این سازه بار دیگر بحث استفاده برندها از ماکتهای حجمی در تبلیغات محیطی را مطرح کرده؛ رسانهای که میتواند توجه مخاطب را جلب کند، اما بزرگبودن آن بهتنهایی تضمینی برای اثرگذاری نیست.
استفاده از ماکتهای تبلیغاتی در تهران و برخی شهرهای بزرگ سابقهای چندساله دارد. نوکیا، تک ماکارون، کاسترول و چای گلستان از نمونههای قدیمی این جریان بودند که با فاصلهگرفتن از چارچوب معمول بیلبوردها، سازههای حجمی را وارد فضای تبلیغات شهری کردند. پس از آن، برندهای بیشتری تلاش کردند ماکت را با بیلبوردها و سایر رسانههای محیطی ترکیب کنند.
در سالهای اخیر نیز برندهایی مانند ازکی، رونیکس، شیلتون، ساقه طلایی، فوردو، تشک برن و بیمه بازار از این رسانه استفاده کردهاند. با این حال، تفاوت میان یک سازه بزرگ و یک اجرای موفق، به میزان ارتباط ایده با محصول، هویت برند و تجربه مخاطب بازمیگردد.
ماکتهای رونیکس را میتوان از نمونههای موفقتر این حوزه دانست؛ زیرا فرم سازه، محصولات برند و کاربرد آنها را مستقیماً به فضای شهری منتقل میکرد. مخاطب با دیدن سازه فقط با یک نام یا لوگوی بزرگ روبهرو نبود، بلکه میتوانست ارتباط میان رسانه، محصول و پیام تبلیغاتی را درک کند.
در اجرای بیمه بازار، تمرکز اصلی روی نمایش لوگو و هویت بصری قرار گرفته است. این انتخاب احتمالاً به دیدهشدن برند کمک میکند، اما پرسش اصلی این است که آیا ماکت، مناسبترین رسانه برای انتقال پیام بیمه بازار بوده یا یک بیلبورد خلاقانه میتوانست ارتباط روشنتر و مؤثرتری با مخاطب ایجاد کند.
ازکی نیز پیشتر با نمایش ماکت بزرگ شخصیت برند خود وارد این فضا شده بود، اما آن اجرا هم نتوانست به یک نماد شهری ماندگار تبدیل شود. این نمونهها نشان میدهند صرف ساخت یک سازه حجمی، برای ایجاد خاطره تبلیغاتی کافی نیست.
ماکت تبلیغاتی زمانی اثربخش است که طراحی بصری، کارکرد سازه، پیام برند و ویژگیهای محیط شهری در یک ایده منسجم قرار گیرند. سازه بیمه بازار دیده میشود، اما برای ماندگارشدن باید فراتر از بزرگنمایی لوگو، معنا یا تجربه مشخصی برای مخاطب ایجاد کند.
